















هپاتيت ويروسي
Hepatitis viral
شرح بيماري
علايم شايع
علل
عوامل افزايش دهنده خطر
پيشگيري
عواقب مورد انتظار
عوارض احتمالي
درمان
اصول كلي
داروها
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
رژيم غذايي
درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شرح بيماري
هپاتيت ويروسي عبارت است از التهاب كبد در اثر يك ويروس. هپاتيت ويروسي انواع مختلفي دارد. شايعترين انواع آن هپاتيت A و B هستند. ساير انواع آن عبارتند از هپاتيت C ، D ، E ، G .
علايم شايع
مراحل اوليه: علايم شبيه آنفلوانزا، مثل تب، خستگي، تهوع، استفراغ، اسهال بياشتهايي چندين روز بعد: زردي چشمها و پوست در اثر تجمع بيليروبين در خون تيره شدن رنگ ادرار در اثر وارد شدن بيليروبين اضافي به ادرار اجابت مزاج روشن، به رنگ خاك رس، يا سفيد
علل
هپاتيت A و E : ويروس معمولاً از راه آب يا غذا وارد بدن ميشود، خصوصاً صدف خام كه توسط فاضلاب آلوده شده باشد. هپاتيت B : معمولاً از راه آميزشي، تزريق خون، و تزريق يا سرنگ آلوده انتقال مييابد. مادري كه هپاتيت B دارد ممكن است عفونت را به نوازش انتقال دهد. بعضي از موارد هم بدون دليل مشخص و راه شناخته شدهاي براي انتقال عفونت رخ دادهاند. هپاتيت C : معمولاً از راه تزريق موادمخدر داخل رگ، تزريق خون و ساير انواع مواجهه با خون يا محصولات خوني آلوده انتقال مييابد. البته در 40% از موارد، راه انتقال معلوم نيست. هپاتيت D : بهطور جداگانه از هپاتيت B نميتواند رخ دهد. هپاتيت G : الگوي انتقال مشابهي مثل هپاتيت C دارد؛ معمولاً از راه خون انتقال مييابد.
عوامل افزايش دهنده خطر
مسافرت به مناطقي كه بهداشت نامناسبي دارند. بيبندوباري تزريق موادمخدر داخل رگ مصرف الكل تزريق خون كاركنان پزشكي و ساير حرفههاي خطرزا مهد كودكها يا مراكز نگهداري دياليز تغذيه نامناسب وجود بيماري كه باعث كاهش مقاومت بدن شده باشد.
پيشگيري
از خطرات ذكر شده در بالا دوري كنيد. اگر با فرد هپاتيتي در تماس بودهايد، با پزشك خود در رابطه با تزريق گاما گلوبولين براي پيشگيري يا كاهش خطر هپاتيت مشورت كنيد. اگر در زمره افرادي هستيد كه خطر هپاتيت آنها را تهديد ميكند، مثل كاركنان بيمارستانها، دندانپزشكان و غيره، واكسن هپاتيت A و B را دريافت كنيد. واكسن ساير انواع هپاتيت ويروسي در دست بررسي است. گاهي ممكن است ايمونوگلوبولين نيز لازم شود. واكسيناسيون هپاتيت B براي همه نوزادان و شيرخواران
عواقب مورد انتظار
زردي و ساير علايم به حداكثر خود ميرسند و سپس در عرض 16-3 هفته تدريجاً ناپديد ميشوند. اكثر افرادي كه وضعيت سلامتي خوبي دارند در عرض 4-1 ماه كاملاً بهبود مييابند. در درصد كمي از افراد، دچار هپاتيت مزمن ميشود. با بهبود از هپاتيت ويروسي معمولاً ايمني دايمي نسبت به آن ايجاد ميشود.
عوارض احتمالي
نارسايي كبد، سيروز كبد، سرطان كبد، حتي مرگ هپاتيت مزمن. اين بيماران معمولاً حامل ويروس هستند و عامل بالقوهاي براي انتقال عفونت به افراد خانواده و همسر هستند. اين افراد امكان دارد ظاهراً خوب و سرحال باشند و متوجه عفونت خود نشوند.
درمان
اصول كلي
بررسيهاي تشخيصي عبارتند از آزمايش خون براي شناسايي عفونت، بررسيهاي مربوط به كار كبد، و نمونهبرداري از كبد در موارد شديد يا مزمن اكثر بيماران هپاتيتي را ميتوان بدون خطر زياد در منزل تحت مراقبت قرار داد. جداسازي كامل بيمار ضروري نيست، اما فرد بيمار بايد وسايل جداگانهاي براي خوردن و آشاميدن داشته باشد يا از وسايل يك بار مصرف استفاده كند. اگر هپاتيت داريد يا مراقبت از يك فرد هپاتيتي را به عهده داريد، دستان خود را مرتباً و به دقت بشوييد، خصوصاً پس از اجابت مزاج
داروها
براي درمان هپاتيت تعداد كمي داروي اختصاصي وجود دارد. امكان دارد داروي ضد التهاب كورتيزوني در موارد شديد تجويز شود تا التهاب كبد كاهش يابد و علايم بهتر شوند. براي هپاتيت B و C مزمن ممكن است آلفا ـ اينترفرون مورد استفاده قرار گيرد.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
توصيه ميشود تا زمان رفع زردي و بازگشت اشتها استراحت در رختخواب انجام گيرد. زمان بازگشت به كارهاي روزمره در افراد مختلف بسيار متفاوت است.
رژيم غذايي
عليرغم نداشتن اشتها، خوردن وعدههاي غذايي كوچك و متعادل به بهبود بيماري كمك خواهد كرد. روزانه حداقل 8 ليوان آب بنوشيد. هرگز الكل ننوشيد.
درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي از اعضاي خانوادهتان علايم هپاتيت را داريد يا با فردي كه اين علايم را داشته است تماس داشتهايد. در صورتي كه علايم زير به هنگام درمان رخ دهند: ـ بيشتر كم شدن اشتها ـ خوابآلودگي زياد يا گيجي ـ استفراغ، اسهال، يا درد شكمي ـ بيشتر شدن زردي؛ به وجود آمدن بثور پوستي يا خارش
انتقال هپاتيت B بوسيله ناخنگير، قيچي و تيغ آلوده
هپاتيت ، يک بيماري عفوني ويروسي کبدي است که انواع مختلفي از جمله نوعA ،B وC دارد که نوع A بيشتر از راه خوراکي و عمدتا از طريق سبزيها و ميوه هاي ضدعفوني نشده و آب آلوده انتقال مي يابد همچنين نوع بي وسي عمدتا از طريق خون و فرآورده هاي خوني ، وسايل دندانپزشکي ، تزريق خون آلوده و سرنگهاي مشترک و طريق جنسي مشکوک منتقل مي شود.
از ميان 5 نوع هپاتيت هاي ويروسي ، هپاتيت هاي Aو B وC موجب بيماري مزمن کبدي مي شود.
هپاتيت A: دوره کمون بيماري 15 تا45 روز بوده و انتشار بيماري عمدتا از طريق مدفوعي دهاني است. اين بيماري ، بيشتر در کودکان و با ازدحام جمعيت ، فقر و پايين بودن سطح بهداشت محيط و بهداشت فردي شيوع بيشتري پيدا مي کند. بيماري در کودکان معمولا بدون عارضه جدي بهبود مي يابد.
هپاتيت B: دوره کمون بيماري 50 تا180 روز است.بيماري از3 طريق : برقراري تماس جنسي با فرد آلوده ، استفاده از خون و فرآورده هاي خوني آلوده و ابزار آلوده به خون همانند ناخنگير، قيچي و تيغ آلوده ، از مادر آلوده به کودک قبل و حين زايمان و پس از تولد، به شخص سالم سرايت مي کند.
هپاتيت C در تعدادي از افراد به صورت هپاتيت مزمن C در مي آيد که اين شکل بيماري موجب دوام و انتشار بيشتر بيماري در جامعه مي شود هشتاد تا نود درصد کودکاني که در موقع تولد آلوده مي شوند، به هپاتيت مزمن C مبتلا مي شوند و به همين دليل واکسيناسيون کودکان در بدو تولد بتدريج مي تواند موجب کاهش ميزان عفونت بيماري شود.
هپاتيت B عامل اصلي سيروز کبدي و سرطان سلولهاي کبدي است.
هپاتيت "C" : آمريکا از5 ميليون بيمار مبتلا به هپاتيت هاي ويروسي مزمن ، يک ميليون به ويروس هپاتيت "B" و4 ميليون به ويروس"C" مبتلا شده اند.دوره کمون بيماري 60 300 تا روز است. بيماري از راههاي خون ، فرآورده هاي خوني آلوده ، تزريقات و ابزار آلوده و همچنين از مادر به جنين سرايت مي کند. هپاتيت "C" يک مشکل جهاني است.اين بيماري ، بيشتر در ميان معتادان تزريقي شايع است ؛ به طوري که حدس مي زنند50 درصد موارد، اين گونه باشد.هپاتيت "D" :عامل هپاتيت "D" يا دلتا که به همراه هپاتيت ويروسي "B" ايجاد عفونت مي کند، دوره کمون و راه سرايت و طول مدت بيماري مانند هپاتيت ويروسي "B" است.
هپاتيت "E" : نتقال بيماري از راه مدفوعي دهاني است.
انـجـمـن حـمـايـت و يـاري آسـيـب ديـدگـان اجـتـمـاعـي
احــيــا ارزشــهــا
هپاتيت
مقدمه:
كبد بزرگترين عضو بدن است كه كانون بسياري از رويدادهاي ضروري فيزيولوژيك از قبيل تعادل قند خون (كلوكز)، توليد پروتئين پلاسما، چربي، ليپوپروتئين، توليد اسيدهاي صفراوي و ترشح آن، ذخيرهسازي ويتامينهاي (B12، A،D،K،E) و نيز محل متابوليسم، سمزدايي و دفع بسياري از مواد ساخته شده در بدن يا مواد وارد شده به آن است.
تظاهرات باليني بيمارهاي كبدي نيز به همين ترتيب متنوع بوده و ممكن است كاملا خفيف و يا حتي ناگهاني و شديد باشند. هپاتيت به معني ايجاد التهاب و تورم در كبد است و به علل مختلف از قبيل داروها، الكل، ويروسها يا عوامل ايمني و…. ايجاد ميشود. هپاتيت خود به دو نوع حاد و مزمن تقسيم ميشود.
هپاتيت حاد به مواردي اطلاق ميشود كه كمتر از شش ماه ادامه يافته وبيماري كبد به طور كامل بهبود مييابد و كار كبد به حد طبيعي باز ميگردد يا آنكه جمله حاد ظرف مدت كوتاهي منجربه از بين رفتن بافت كبد و مرگ ميشود. هپاتيت مزمن به مواردي اطلاق ميشود كه تغييرات التهابي بيشتر از شش ماه در كبد ادامه داشته باشد. يكي از علل مهم ايجاد هپاتيت ويروسها ميباشند و هپاتيت ويروسي عمدتا توسط پنج ويروس هپاتيت A، B، C، D و E ايجاد ميشود. البته علاوه بر اين ويروسها، ويروسهاي ديگري هم در ايجاد التهاب و هپاتيت موثرند.
ويروس هپاتيت:
بيماري هپاتيت ويروسB انتشار جهاني دارد به طوري كه در حال حاضر بيشتر از 2 ميليار نفر در جهان مبتلا به عفونت HBV (hepatitis B virus) ميباشند و حدود 300 ميليون نفر از اين افراد حاملين يا ناقلين مزمن اين عفونت هستند كه علائم بيماري كبدي را هم ندارند. شيوع جهاني عفونت ويروس هپاتيت B (HBV) در حال كاهش ميباشد و اين اتفاق علاوه بر ساخت و استفاده از واكسن، به علت رعايت بهداشت و نيز ترس و نگراني از بيماري AIDS/HIV ميباشد چراكه اكثر راههاي انتقال ويروس هپاتيت B و ايدز مشابه هستند شيوع هپاتيت B در جمعيتهاي نرمال در ايالات متحده آمريكا و اروپاي غربي نادر، (1 تا 5 درصد است) ولي در كشورهاي خاور دور و در بعضي از كشورهاي حاره بين 5 تا 20 درصد است.
در ايران حدود دو ميليون نفر آلوده به HBV وجود دارد كه حدود 3 درصد كل جامعه را تشكيل ميدهد سالانه حدود 50 ميليون مورد جديد عفونت، ويروس هپاتيت B در سطح جهان به وجود ميآيد. آلودگي ويروس هپاتيت B بسيار شايعتر از ايدز و احتمال مسري بودن آن نيز به مراتب بيشتر از ويروس ايدز است.
علائم بيماري هپاتيت B:
اكثر افرادي كه به هپاتيت B مبتلا ميشوند علامت و يا شكايت مشخصي ندارند (مهمترين علامت اين بيماري بيعلامتي است) برخي موارد در ابتداي ايجاد عفونت ممكن است علائمي شبيه آنفولانزا، بياشتهايي، تهوع و استفراغ، تب، ضعف، خستگي و درد خفيف شكم را داشته باشند كه معمولا با اين علائم نميتوان هپاتيت را تشخيص داد ممكن است فرد دچار علائم زردي (يرقان) شود و در آزمايشات آنزيمهاي كبدي تغيير كنند.
راههاي انتقال:
ويروس هپاتيت B در خون و ترشحات بدن فرد آلوده وجود داشته و عمدتا از راههاي غيرخوراكي منتقل ميشود.
از جمله راههاي انتقال عبارتند از:
از مادر آلوده به نوزاد در زمان تولد، از بافت خون و فرآوردههاي خوني آلوده، تماس جنسي با فرد آلوده، استفاده از وسايل فرد آلوده، وسايل دندانپزشكي، خالكوبي، سوراخ كردن گوش با روشهاي غيربهداشتي، استفاده مشترك از تيغ ريشتراش، ناخنگير، مسواك و يا سرنگ آلوده و سابقه هپاتيت در خانواده و….
افرادي كه در معرض خطر ابتلاء به عفونت ويروس هپاتيت B هستند عبارتند از:
شركاي جنسي آلوده (به خصوص مردان همجنسباز)، كاركنان مراكز بهداشتي-درماني به ويژه جراحان، دندانپزشكان، كاركنان آزمايشگاههاي باليني، كاركنان بخش دياليز، استفادهكنندگان از داروهاي وريدي و شيرخواران به دنيا آمده از مادران آلوده و بيماراني كه به ميزان زياد در معرض دريافت خون يا فرآوردههاي خوني هستند و يا دچار اختلال ايمني ميباشند.
به ياد داشته باشيد كه هپاتيت B از طريق حيوانات، و تماسهاي عادي و روزمره نظير دست دادن، معاشرت كردن، در يك كلاس حضور داشتن و در يك مكان غذا خوردن خطر انتقال بيماري را به دنبال ندارد. مبتلايان به هپاتيت B ميتوانند ازدواج كنند ولي قبل از ازدواج بايد همسرشان بر عليه هپاتيت B واكسينه شود.
پيشگيري از هپاتيت B:
1- از تماس با خون آلوده خودداري شود.
2- از لوازم شخصي مانند ريشتراش، تيغ، ناخنگير، حوله و… به طور مشترك استفاده نشود.
3- از حجامت، خالكوبي، سوراخ كردن گوش و طب سوزني با روشهاي غير بهداشتي خودداري كنيد.
4- با واكسيناسيون به موقع از ابتلا كودك به هپاتيت جلوگيري نماييد.
5- در صورتي كه در خانواده شما فرد مبتلا به هپاتيت وجود دارد حتما افراد خانواده را واكسينه نماييد.
6- مبتلايان به هپاتيت B براي درمان و كنترل بيماري خود به پزشك متخصص مراجعه نمايند.
7- خانمهايي كه در زمان ازدواج واكسن هپاتيت را نزدهاند و قصد دارند باردار شوند از پزشك خود درخواست نمايند تا وجود آلودگي به ويروس هپاتيت را در آنها بررسي نمايد و در صورت آلوده بودن مادر با تزريق واكسن و ايمونوگلوبولين اختصاصي از سرايت اين ويروس به نوزاد پيشگيري كنند.
هپاتيت B به ندرت از طريق مسير مدفوعي- دهاني منتقل ميشود ولي بهتر است از تماس با ترشحات و مواد دفعي بيماران پرهيز شود.
واكسن هپاتيت دو نوع است:
1- نوعي كه از سرم انساني گرفته مي شود (پلاسماي خون ناقلين به ظاهر سالم)
2- فرم نوتركيب (از طريق مهندسي ژنتيك و استفاده از مخمرها)
3- قبلا در مورد فرم استفاده از سرم انساني واكسن نگراني وجود داشت زيرا تصور بر اين بود كه موجب انتقال بيماريهايي مانند ايدز ميشود كه اين موضوع كاملا رد شده است و واكسن هيچ خطري نداشته و اثربخشي هر دو نوع واكسن مشابه است. توصيههاي فعلي براي تزريق واكسن را ميتوان به توصيههاي مربوط به قبل از تماس و پيشگيري پس از تماس تقسيم نمود.
براي پيشگيري قبل از تماس عليه هپاتيت B در شرايطي كه تماس مكرر وجود دارد سه تزريق در ماههاي صفر، يك و شش توصيه ميشود.
براي پيشگيري پس از تماس HBV ميتوان از تركيبي از HBIC (ايمونوگلوبين اختصاص هپاتيت B ) و واكسن استفاده نمود.
درمان:
براي نوع حاد هپاتيت ويروسي درمان خاصي وجود ندارد و اكثر بيماران نيازي به مراقبت بيمارستاني ندارند مگر آنكه بيماري شديد باشد. استراحت اجباري در بستر و طولاني مدت لازم نيست ولي كاهش فعاليت بدن باعث بهبود بسياري از بيماران ميشود. در نوع مزمن در بعضي از موارد ميتوان از داروهايي مثل اينترفرونها استفاده نمود.
ايدز
Hiv and aids
شرح بيماري
علايم شايع
علل
عوامل تشديد كننده بيماري
پيشگيري
عواقب مورد انتظار
عوارض احتمالي
درمان
اصول كلي
داروها
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
رژيم غذايي
درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شرح بيماري
ايدز عبارت است از به وجود آمدن ضعف عمده در دستگاه ايمني بدن (نقص ايمني). اين امر باعث كاهش توانايي بدن در مقابله با عفونتها و توانايي سركوب سلولهاي غيرطبيعي مثل سلولهاي سرطاني ميشود. ويروس ايدز سلولهاي ايمني موجود در خون (لنفوسيتها) و سلولهاي ايمني موجود در بافتها (مغز استخوان، طحال، كبد و گرههاي لنفاوي) را درگير ميسازد. اين سلولها در توليد پادتن براي مقابله با بيماريها و سرطانها نقش دارند. در مجموع بايد گفت كه ايدز يك نوع نقص ايمني ثانويه است كه در سير عفونت با ويروس ايدز ايجاد ميشود.—-
علايم شايع
عفونت اوليه با ويروس ايدز ممكن است هيچ علامتي ايجاد نكند. خستگي، كاهش وزن بدون توجيه، تعريق شبانه عفونتهاي مكرر تنفسي و پوستي تب تورم گرههاي لنفاوي در تمام بدن زخم در دهان تغييرات ناحيه تناسلي؛ بزرگ شدن طحال اسهال
علل
عفونت با ويروس ايدز ـ نوعي رترو ويروس ـ كه به سلولهاي دستگاه ايمني حمله كرده، آنها را نابود ميسازد و باعث كاهش مقاومت بدن به عفونتها و بعضي از سرطانها ميشود.
عوامل تشديد كننده بيماري
تماس جنسي با افراد آلوده. همجنسبازها در معرض بيشترين خطر هستند. بيبند و باري جنسي استفاده از سوزنهاي آلوده براي تزريق موادمخدر تزريق خون يا فرآوردههاي خوني آلوده (در حال حاضر به ندرت رخ ميدهد). مواجهه كاركنان بيمارستانها و تكنسينهاي آزمايشگاهي با خون، مدفوع، يا ادرار افراد آلوده به ويروس ايدز. بيشترين خطر مربوط به فرو رفتن اتفاقي سوزنآلوده در دست است. توجه داشته باشيد كه تماسهاي عادي غيرجنسي باعث انتقال بيماري نميشود، بنابراين فردي كه آلوده به ويروس ايدز است خطري براي جمعيت عمومي محسوب نميشود.
پيشگيري
از تماس جنسي با افرادآلوده يا افرادي كه موادمخدر تزريقي مصرف ميكنند خودداري شود. از كاندوم استفاده شود. بيبندوباري جنسي كنار گذاشته شود. از تزريق موادمخدر جداً خودداري شود. سوزنهاي غيراستريل نبايد بهطور اشتراكي مصرف شوند. خون يا فرآوردههاي خوني بايد از لحاظ آلودگي بررسي شده باشد.
عواقب مورد انتظار
اين بيماري در حال حاضر غيرقابل معالجه است. البته علايم را ميتوان تخفيف داد يا كنترل نمود و تحقيقات علمي در رابطه با اين بيماري و درمان آن ادامه دارند. ايدز ممكن است تا سالها پس از مثبت شدن آزمون آلودگي به ويروس خود را نشان ندهد. زماني كه ايدز به صورت آشكار خود را نشان دهد، ميانگين بقا مدت متغيراست.
عوارض احتمالي
عفونت جدي در دستگاههاي مختلف بدن سرطان مرگ
درمان
اصول كلي
با انجام آزمايش خون و آزمون پادتن ضد ويروس ايدز (ممكن است حتي تا 6 ماه پس از شروع آلودگي مثبت نشود) ميتوان تشخيص را تأييد نمود. در بيماراني كه آلودگي به ويروس ايدز تشخيص داده ميشود بايد وجود ساير بيماريهاي آميزشي و ساير عفونتها مثل سل نيز مورد بررسي قرار گيرد. براي مقابله با اضطراب و افسردگي ناشي از ابتلا به اين بيماري و احتمال مرگ بايد رواندرماني يا مشاوره انجام شود. در صورت بروز عوارض، ممكن است نياز به بستري شدن وجود داشته باشد. بعضي از بيماران وارد برنامههاي تحقيقاتي ميشوند كه با هدف دستيابي به درمانهاي بهتر يا واكسن يا بيماري انجام ميگيرند. در اين گونه برنامهها، مراقبت ممكن است بهطور رايگان انجام پذيرد. توجه داشته باشيد كه تشخيصي زودهنگام كمككننده است. اگر در معرض خطر هستيد، براي بررسي مراجعه كنيد، حتي اگر احساس ميكنيد كه در سلامت كامل به سر ميبريد. اگر ميخواهيد حامله شويد، يا اين كه حامله هستيد، انجام آزمون ويروس ايدز ممكن است كمككننده باشد. در صورت مثبت بودن آزمون ويروس ايدز به هنگام حاملگي، با درمانهاي مخصوص ميتوان احتمال عفونت در نوزاد را به حداقل رساند. در صورت وجود گروههاي حمايتي، به آنها بپيونديد. از تماس با افرادي كه دچار عفونت هستند، حتي سرماخوردگي، پرهيز كنيد.
داروها
در حال حاضر داروها در معالجه عفونت ايدز مؤثر نيستند. براي مقابله با عفونتها يا پيشگيري از آنها ممكن است آنتيبيوتيك تجويز شود. داروهاي ضد ويروسي (ديدانوزين، استاوودين، زالسي تابين، زيدوودين) و نيز داروهاي مهاركننده پروتئاز در درمان عفونت با ويروس ايدز مورد استفاده قرار ميگيرند و ممكن است پيشرفت بيماري را به تأخير اندازند. تجويز آنها بايد توسط پزشكان با تجربه انجام پذيرد. با اين داروها (مثل زيدووين) ميتوان انتقال عفونت به نوزادان مادران حامله را كاهش داد. تحقيقات زيادي در رابطه با داروهاي جديدتر و واكسن آن در دست انجام هستند.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها به وضعيت سلامت هر فرد بستگي دارند. علايمي مثل خستگي يا وجود عفونت ميتوانند بعضي از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها را محدود كنند. استراحت مهم است، اما توصيه ميشود بهطور منظم ورزش انجام گيرد.
رژيم غذايي
تغذيه بايد كافي و مناسب باشد. سوءجذب، سوختوساز تغيير يافته، و كاهش وزن در بيماران مبتلا به ايدز شايع هستند. از خوردن تخممرغ خام، شير غيرپاستوريزه، يا ساير مواد غذايي بالقوه آلوده خودداري شود.
درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي از اعضاي خانوادهتان علايم عفونت ايدز را داريد. اگر پس از تشخيص، علايم يك عفونت ديگر ظاهر شوند (تب، سرفه، يا اسهال). اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شدهايد. داروهاي مورد استفاده در درمان عوارض جانبي بسياري دارند.
ايدز و نوجوانان
پايگاه اطلاع رساني پزشكان ايران
نوجوانان عزيز ايدز بلاي قرن را بشناسيم
ايدز چيست ؟
هنگامي که دنيا برنامه بهداشت براي همه تا سال ۲۰۰۰ را پيگيري مي کرد و زمانيکه جهانيان ريشه کني آبله را جشن مي گرفتند و غلبه بر بسياري از بيماريهاي عفوني مانند فلج اطفال ، ديفتري ، سرخک و کنترل بيماريهاي واگير را نويد مي دادند ، ناگهان در سال ۱۹۸۱ نوعي بيماري عفوني ناشناخته در آمريکا ، اروپا ، آفريقا ، استراليا ، به نام ايدز گسترش يافت . با گذشت حدود ۲۰ سال و صرف ميلياردها دلار هزينه ،عليرغم بسياري پيشرفتها هنوز دانشمندان موفق به کشف واکسني براي پيشگيري و دارويي براي درمان قطعي آن نشده اند . با گسترش ايدز در آفريقاي جنوبي و آسيا ، اين بيماري هم اکنون بصورت جهانگير درآمده است . تخمين زده شده که تا ابتداي سال ۲۰۰۱ حدود ۱/۳۶ ميليون نفر آلوده به ويروس ايدز در جهان زندگي مي کنند و ۲۲ ميليون نفر بخاطر اين بيماري جان خود را از دست داده اند .
تنها در سال ۱۹۹۹ ، ۶/۵ ميليون مورد جديد به موارد آلودگي اضافه شده که حدود نيمي از آنها بين ۲۴-۱۵ سال سن دارند . پس شناخت اين بيماري براي شما نوجوانان عزيز ضروري است .
* عامل ايدز
عامل بيماري ويروسي به نام ويروس نقص ايمني انسان( Human Immuno deficiency Virus HIV) که به سيستم دفاعي بدن حمله کرده و باعث اختلال در فعاليت آن مي گردد . بيشترين سلولهايي که درگير مي شوند ،لنفوسيت ها هستند که جزء گلبولهاي سفيد مي باشند .
نام بيماري ( AIDS ) از حروف اول کلمات زير گرفته شده است و به معني نقص ايمني اکتسابي است :
( Acquired Immuno Deficiency Syndrome )
* تشخيص
تشخيص آلودگي به ويروس ايدز ، فقط با آزمايش خون ميسر است که آن هم از زمان ورود ويروس به بدن انسان تا زماني که شواهد آزمايشگاهي ظاهر شود ، بين ۲ هفته تا ۱۶ ماه فاصله وجود دارد که به آن دوره پنجره گفته مي شود . در اين دوران فرد آلوده کننده است ولي هيچ يک ازعلائم باليني و آزمايشگاهي متداول را ندارد .
* ايدز چگونه سرايت مي کند ؟
* ويروس ايدز از سه راه قابل انتقال است :
۱ – تماس جنسي
۲ – از راه انتقال خون و فرآورده هاي خوني و استفاده مشترک از سرنگ و سوزن آلوده
۳ – از مادر به کودک
۱ – تماس جنسي
۸۰ درصد آلوده شدگان به بيماري ايدز در دنيا به دليل برقراري روابط جنسي با افراد آلوده به اين بيماري مبتلا شده اند .
۲ – انتقال خون و فرآورده هاي خوني و سرنگ و سوزن آلوده
بيماري ايدز از طريق انتقال خون و فرآورده هاي خوني آلوده به ويروس ، قابل انتقال است . در اکثر کشورهاي جهان ، خون و فرآورده هاي خوني را از نظر آلودگي به ويروس ايدز مورد بررسي قرار مي دهند ، پنج درصد از آلوده شدگان به ويروس ايدز از اين طريق آلوده شده اند .
هر وسيله تيز و برنده که بتواند در پوست يا مخاط خراش ايجاد کند يا وارد بدن شود مانند ابزار پزشکي و دندان پزشکي ،لوازم حجامت ، سوراخ کردن گوش ، ختنه ، خال کوبي ، طب سوزني ، تيغ سلماني و مسواک مي تواند باعث انتقال ويروس گردد .
اينگونه وسايل ، بايد يک بار مصرف باشند و يا حداقل بصورت مشترک استفاده نشوند ، در مورد وسايلي مانند وسايل دندانپزشکي و پزشکي پيشرفته که امکان چنين کاري نيست بايد حتماً وسايل بخوبي استريل شده باشند .
در حال حاضر مهمترين راه انتقال ويروس در ايران و برخي از کشورهاي ديگر جهان استفاده افراد معتاد از سرنگ يکديگر براي تزريق مواد مخدر بوده است .
۳ – از مادر به کودک
سومين راه انتقال از طريق مادر به کودک در طول حاملگي و زايمان است . ثابت شده است که شير مادر آلوده مي تواند سبب انتقال ويروس از مادر به فرزند باشد .
راههاي عدم سرايت
عليرغم جداسازي ويروس ايدز بسياري از ترشحات بدن مانند خون ، ترشحات جنسي مردانه و زنانه ، بزاق ، ادرار ، اشک ، عرق ، شيرمادر ، مايعات جنب ،صفاق و مغزي نخاعي ، سرايت در اثر تماس با همه آنها صورت نمي گيرد و فقط خون ، ترشحات جنسي و شير مادر عامل انتقال هستند . لذا ويروس ايدز از راه تماسهاي عادي مثل با هم کارکردن ، صحبت کردن ، همسفر شدن ، غذاخوردن و همچنين از راه حمام ، استخر و توالت قابل انتقال نمي باشد .
ايدز در ايران
اولين مورد ايدز در ايران در سال ۱۳۶۶ گزارش شد . اين مورد يک کودک ۶ ساله هموفيل بود که بدليل بيماري زمينه اي از فرآورده هاي خوني وارداتي استفاده مي کرد . از آن پس تمام خونها و فرآورده هاي خوني اعم از داخلي يا وارداتي ملزم به آزمايش از نظر عفونت قبل از مصرف شدند . اين آزمايشات توسط سازمان انتقال خون ايران انجام مي پذيرد . برابر گزارشات واصله از دبيرخانه ستاد کشوري مبارزه با ايدز ، از آن زمان تا پايان سال ۱۳۷۹ ، ۲۳۸۲ مورد آلوده به ويروس در ايران شناسايي شده است که ۳۱۹ نفرشان به اين بيماري مبتلا و ۲۸۴ نفرشان فوت شده اند .
۶۴٪ موارد ابتلا از طريق اعتياد تزريقي و اشتراک در سرنگ و سوزن ۱۲٪ از طريق آميزش جنسي بوده است .
* چه راههايي براي پيشگيري از بيماري ايدز وجود دارد ؟
۱ – با توجه به اينکه شايعترين راه سرايت در جهان از طريق تماس جنسي است ، بهترين راه پيشگيري از ايدز ، پاي بندي به اصول اخلاقي و خانوادگي و اجتناب از بي بند و باري هاي جنسي است .
۲ – عدم استفاده مشترک از لوازمي که ممکن است در قسمتي از بدن بوسيله آنها خراش يا بريدگي ايجاد شود مانند : تيغ صورت تراش ، خلال دندان يا مسواک .
۳ – استفاده از سوزن و سرنگ يک بار مصرف براي تزريقات و استريل کردن کامل لوازم پزشکي و دندانپزشکي.
۴ – پرهيز از مواد مخدر ، اعتياد تزريقي و استفاده از سرنگ و سوزن مشترک که راه مهمي براي انتقال ويروس است و از طرف ديگر مصرف هر نوع ماده مخدر چه تزريقي و چه خوراکي ، حتي الکل ، چون باعث کاهش هوشياري و خويشتن داري مي گردد و مي تواند انسان را در برابر رفتارهاي پرخطر قرار دهد .
* آموزش
يکي از مهمترين گروههاي پرخطر ، جوانان مي باشند و کسب آگاهي در زمينه کنترل و پيشگيري از ايدز جزء ضروريات آموزشي تمام کشورهاست .
آنچه بايد جوانان و نوجوانان درباره ايدز بدانند :
ايدز تا کنون درمان قطعي نداشته است .
ايدز قابل پيشگيري است .
ويروس ايدز مي تواند توسط افرادي که در ظاهر سالم هستند نيز منتشر شود .
ويروس ايدز از طريق برخوردهاي اجتماعي مثل دست دادن ، غذاخوردن ، صحبت کردن ، حمام و توالت عمومي ، استخر شنا و … منتقل نمي شود و نبايد از افراد آلوده يا مبتلا به ويروس ايدز وحشت داشت . زيرا اين بيماري تنها از راه رفتارهاي پرخطر به انسان سرايت مي کند و تماسهاي معمول جامعه باعث انتقال بيماري نمی شود . پس همدردي و حمايت خود را نسبت به اين بيماران و افراد آلوده به ويروس دريغ نکنيد . * براي اجتناب از آلودگي به ايدز
در برابر تعارفات خانمانسوز مثل سيگار ، مواد مخدر ، شرکت در مجامع خطرناک ، وسوسه در انجام کارهاي ناسالم از طرف فاميل و دوستان ناباب ، مقاومت کنيد .
براي مقاومت در برابر وسوسه هاي شيطاني به قدرت لايزال الهي پناه ببريد .
به اصول و موازين اخلاقي و انساني دين مبين اسلام پايبند باشيد و بدانيد که يکي از دلايل انتشار بيماري و بلاي قرن در اروپا و آمريکا و آفريقا بي بند و باري و هرزگي بسياري از جوانان بوده است .
* علائم بيماري چگونه ظاهر مي شود ؟
با کاهش قدرت سيستم دفاعي به مرور زمان بدن آماده ابتلا به عفونتها و سرطانهائي مي شود که به طور معمول در مردم عادي ديده نمي شوند ، اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوي ، اسهالهاي شديد و مزمن ، تبهاي طولاني ، کاهش وزن ، اختلالات شخصيتي ، بيماريهاي مغزي وپوستي خود را نشان مي دهند که درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهد شد
اچ. آي. وي. / ايدز
"ايدز" بيمار خود را انتخاب نمی کند. عدم آگاهی افراد به خصوص جوانان از راههای انتقال "HIV"، شانس ورود اين ويروس به بدن آنها را بالا برده و شيوع آلودگی به آن را در جامعه افزایش می دهد. هيچ تفاوتی هم ندارد که اين اشخاص به چه قشری تعلق داشته باشند.ايدز يک "بيماری" است، "جرم" نيست. راه های پيشگيری و سرايت آن را ياد بگيريم و بدانيم که چگونه خود را از آلوده شدن به آن محافظت کنيم و در صورتی که با افراد آلوده به ويروس ایدز ( HIV+) مواجه شديم، با آنان مانند يک "بيمار" و نه مانند يک "مجرم" رفتار کنيم و بدانيم برخورد صحيح با آنان چگونه بايد باشد.
پرسش و پاسخ
روبان قرمز (Red ribbon)
.نماد بين المللي آگاهي و توجه به ايدز است
شايعترين راه سرايت HIV در جهان ٬ "تماس جنسی نا امن" است.
در هنگام رابطه جنسي٬ هميشه و در هر شرايطی از کاندوم استفاده کنيد.
شما ميتوانيد با مطالعه مطالب متنوع گرد آوري شده در اين سايت (كه فهرست آن در منوي سمت راست صفحه آورده شده است) به دانش خود در زمينه ايدز بيفزاييد
سل (توبركولوز)
tuberculosis(tb)
اطلاعات اوليه
توضيح كلي
سل عبارت است از يك عفونت باكتريايي مسري حاد يا مزمن كه بهطور اوليه ريهها را درگير ميكند ولي ممكن است به ساير اعضا گسترش يابد. سل دوران كودكي معمولاً محدود به قسمت مياني ريهها است ولي ممكن است گسترش يافته، مننژيت ايجاد كند. سل در بزرگسالان معمولاً كليه و ريهها را درگير ميكند. سل زماني تحت كنترل بود ولي عمدتاً به خاطر ايدز، فقر و سوءمصرف الكل و ساير داروها مجدداً ظهور كرده است.
علايم شايع
مراحل اوليه: بدون علامت (غالباً) علايم شبيه آنفلوانزا مراحل ثانويه: تب اندك كاهش وزن خستگي مزمن تعريق شديد بهويژه در شب مراحل بعدي: سرفه خلطدار كه بهطور پيشروندهاي خوني، زرد، غليظ يا خاكستري گردد. درد قفسه سينه تنگي نفس ادرار قرمز يا كدر (گاهي)
علل
عفونت در اثر ميكروب مايكوباكتريوم توبركولوزيس . اين ميكروب در هوا از فردي به فرد ديگر منتقل ميشود. گاوها نيز مستعد هستند و ميتوانند سل را از طريق شير غيرپاستوريزه منتقل كنند. ساير انواع مايكوباكتريوم نيز در حال شايعتر شدن هستند.
عوامل افزايشدهنده خطر
افراد بالاي 20 سال نوزادان و شيرخواران بيماري مزمني كه مقاومت را كاهش داده باشد. استفاده از كورتيزون يا داروهاي سركوبگر ايمني. اين داروها ممكن است سل غيرفعال را مجدداً فعال كنند. شرايط زندگي شلوغ يا غيربهداشتي سوءمصرف الكل و دارو ايدز افراد بيخانمان بيماران خارجي يا پناهندگان
پيشگيري
واكسيناسيون يا بثژ (گونهاي از باكتريهاي ايجادكننده سل). اين كار ممكن است از عفونت پيشگيري كند يا شدت و مدت عفونت را كاهش دهد. درمان پيشگيرانه به مدت چند ماه با ايزونيازيد در صورت مثبت بودن آزمون پوستي توبركولين مقامات بهداشتي، واكسيناسيون و درمان پيشگيرانه را براي گروههاي زير پيشنهاد ميكنند: ـ افرادي كه واكنشهاي مثبت به آزمونهاي سل دارند ولي علايم بيماري را نشان نميدهند بهويژه كودكان زير 5 سال. ـ كودكان داراي واكنشهاي منفي به آزمونهاي سل در مناطقي كه 20% يا بيش از 20% از همكلاسيها واكنشهاي مثبت دارند. ـ افراد سفركننده به كشورهايي كه سل در آنها شايع است. ـ افرادي كه بايد به مدتي طولاني داروهاي سركوبگر ايمني يا كورتيزوني مصرف كنند. ـ پس از گاستركتومي (برداشتن معده) در بيماراني كه راديوگرافي شواهد سل غيرفعال را نشان ميدهد. ـ افراد مبتلا به اسكوليوز
عواقب مورد انتظار
معمولاً با درمان قابل علاج است. بدون درمان ميتواند كشنده باشد. البته گونههاي عودكننده، به آنتيبيوتيكهاي معمول مقاوم هستند.
عوارض احتمالي
آبسه ريه برونشكتازي بيماري انسدادي مزمن ريه نارسايي تنفسي گسترش عفونت به مغز، استخوان، ستون فقرات و كليهها
درمان
اصول كلي
آزمونهاي تشخيصي ميتوانند شامل آزمون پوستي توبركولين، بررسيهاي آزمايشگاهي خون، بررسي خلط و راديوگرافي قفسه سينه باشند. در صورت شك به ساير اختلالات، كشيدن مايع نخاع، برونكوسكوپي و بيوپسي از مغز استخوان ممكن است انجام شود. ممكن است جدا كردن يا بستري كردن فرد مبتلا به سل لازم نباشد. اين بيماري معمولاً قبل از تشخيص گسترش مييابد. بيماران احتمالاً 10 روز تا 2 هفته پس از درمان غيرعفوني ميشوند. گاه از شما درخواست ميشود نمونه خلط 24 ساعته خود را براي بررسي آزمايشگاهي جمع كنيد تا مشخص شود كه آيا سل همچنان فعال است يا خير. راديوگرافيهاي منظم پيگيري
داروها
داروهاي ضد سل معمولاً به مدت 12-9 ماه. همزمان چند نوع داده ميشود تا از مقاومت باكتريايي به داروها پيشگيري گردد. سل بهطور فزايندهاي نسبت به آنتيبيوتيكهاي رايج مقاوم شده است.
فعاليت
استراحت در بستر تا زماني كه علايم محو شوند و آزمونها از بين رفتن ميكروبهاي سل را نشان دهند. ممكن است لازم باشد به مدت 6 ماه فعاليتهاي خود را محدود كنيد.
رژيم غذايي
رژيم غذايي خاصي ندارد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر خود يا يكي از اعضاي خانوادهتان علايم سل را داشته باشيد. اگر عليرغم درمان، علايم پايدار بمانند يا بدتر شوند. اگر شما دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شدهايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي ايجاد كنند
بيماري سل در كودكان
سل چيست ؟
بيماري سل يكي از قديمي ترين بيماريهاي شناخته شده بشر مي باشد كه سابقه آن به مصر باستان برمي گردداين بيماري عفوني ناشي از ميكروب سل است كه اكثرا ريه ها را مبتلا مي سازد كه به اصطلاحا (سل ريوي )مي گويند. همچنين بيماري سل مي تواند به جز ريه ها ستون مهره ها غدد لنفاوي دستگاه گوارش و كليه ها و ساير قسمتهاي بدن را نيز درگير نمايد كه در اينصورت ( سل خارج ريوي ) ناميده مي شود.
بيماري سل چگونه به كودكان منتقل مي شود؟
ميكروب سل به صورت ذرات ريز از طريق سرفه، عطسه ، صحبت و يا خنده، توسط فردي كه مبتلا به سل ريوي است در هوا پخش مي شود. اين ذرات ميكروبي بسيار كوچك هستند و در هواي موجود در فضاي بسته براي مدت طولاني به طور معلق باقي مي مانند. كودكاني كه در تماس نزديك با فرد مبتلا به سل ريوي هستند توسط ميكروب سل آلوده مي شوند .
انتقال بيماري سل به عوامل مختلفي از قبيل : مدت زمان تماس ، تعداد ميكروب سل و وضيعت تغذيه اي كودك بستگي دارد. سو تغذيه كودك در سنين پايين كودكي ، مكانهاي پر از ازدحام و كوچك ، بهترين شرابط براي تسهيل انتفال عفونت به كودكان مي باشد .
آيا تمامي كودكاني كه با ميكروب سل آلوده شده اند به اين بيماري مبتلا مي شوند؟
ورود ميكروب سل به ريه ها مساوي با ابتلا به سل نيست. در اين حالت سيستم ايمني كودك در برابر ميكروب دفاع كرده و ميكروب را غير فعال مي سازد. كودك آلوده به ميكروب سل كاملا سالم مي باشد و بدون علائم بيماري است . راديوگرافي ريه ها طبيعي است و تنها يافته ، مثبت شدن تست پوستي سل ( تست توبركولين ) مي باشد .
آيا سل كودكان مسري است ؟
خير، كودكان در اثر موارد به سل ريوي خلط منفي هستند كه قابل سرايت نمي باشد. ميزان ميكروب سل در خلط كودكان كم بوده و اصطلاحا سل كودكان را سل كم باسيل مي نامند . از طرفي كودكان به ميزان بيشتر از بالغين مبتلا به خارج ريوي مي شوند كه اين نوع سل در اغلب موارد مسري نمي باشد.
علائم و نشانه هاي سل كودكان
بيماري سل در كودكان معمولا بدون علامت است . گاهي علائم غير اختصاصي از قبيل تب ، كاهش وزن و تعريق وجود دارد . هرچند سن كودك كمتر باشد علائم بيماري سل خفيف تر و غير اختصاصي تر مي باشد . در سنين نوجواني علائم بيماري سل مشابه بالغين به صورت سرفه هاي مزمن خلط دار، كاهش وزن و تب است .نشانه هاي سل خارج ريوي بستگي به عضو درگير دارد كه در اكثر موارد در كودكان به صورت بزرگتر شدن غدد لنفاوي گردني است.
تشخيص سل در كودكان
با توجه به اينكه كودكان مبتلا به سل اكثرا بدون علامت مي باشند و سل ريوي در آنها از نوع كم باسيل است و از طرفي جدا كزدن ميكروب سل در كودكان بسيار مشكل مي باشد، تشخيص سل در كودكان مشكل است .گرفتن سابقه خانوادگي ابتلا به سل در خانواده اهميت زيادي دارد. با توجه به اينكه منبع انتقال ميكروب سل به كودكان ، ابتلا به سل ريوي خلط مثبت مي باشند ، بررسي كليه كودكاني كه در تماس نزديك با بيماران قرار دارند ضروري است.
بررسيهاي ديگر شامل : راديوگرافي ريه ها، تست پوستي سل ، آزمايش خلط يا شيره معده در سه نوبت از نظر ميكروب سل و معاينه باليني دقيق توسط پزشك است .
درمان سل كودكان چگونه است ؟
درمان سل كودكان مشابه سل بالغين است. درمان شامل استفاده از چهار داروي خوراكي ضد سل است كه اين روش درماني را درمان دارويي كوتاه مدت سل مي نامند. داروها شامل : قرص ايزونيازيد ، قطره يا كپسول ريفامپين ، قرص اتامبوتول و قرص پيرازيناميد است. داروها روزانه و صبح ناشتا توسط كودك مصرف مي شود.طول مدت درمان به طور معمول 6 ماه است و معاينه باليني كودكان ماهيانه توسط پزشك بايد صورت گيرد.
نحوه پيشگيري سل در كودكان
مودكاني كه در تماس نزديك با فرد مبتلا به سل ريوي قرار دارند بايستي از قرص ايزونيازيد به مدت 6 ماه به عنوان پيشگيري استفاده نمايند. تزريق واكسن ب .ث.ژ در دوره نوزادي از فرمهاي پيشرفته سل از قبيل سل مغزي و سل متتشر جلوگيري مي كند. در نهايت موثرترين برنامه جهت پيشگيري از بيماري سل در كودكان، درمان كوتاه مدت و نظارت مستقيم بالغين مبتلا به بيماري سل مي باشد.
ما را در سایت تز 5/d (107) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 93